Genealogia Małgorzaty Mariańskiej

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
Home Mariański Ludwik Mariański (ok. 1831 - ?)

Ludwik Mariański (ok. 1831 - ?)

Email Drukuj PDF
Spis treści
Ludwik Mariański (ok. 1831 - ?)
Na Wołyniu...
Na Wołyniu... cd.
Wszystkie strony

UWAGA: Artykuł (pierwsza strona) zawiera prawdopodobnie fałszywe informacje - odpowiednie dopiski w tekście -patrz artykuł o wątpliwościach dotyczących rodziców Ludwika. [11 lis 2011]

Nie wiem, którym z kolei dzieckiem Franciszka i Rozalii Mariańskich był Ludwik. Był chyba czwartym dzieckiem urodzonym w Broku, jeśli urodził się ok. 1831-32, czyli po Janie. Kwestia ta musi jeszcze zostać wyjaśniona. [Ludwik urodził się w 1832 r. jako Ludwik Wincenty Przybyłowski, syn wdowy, Franciszki z Szydłów Przybyłowskiej. Podejrzewam, że po ślubie Franciszka Mariańskiego z Franciszką z Szydłów, Franciszek musiał uznać Ludwika za swojego syna. (dop. 18 maj 2012)]

Ludwik miał zaledwie 2-3 lata, kiedy zmarła jego matka, więc nie mógł zachować wspomnień z nią związanych. Jego wychowaniem zajęła się macocha, Franciszka, i pewnie tylko ją pamiętał jako matkę. Nic dziwnego, że na swoim ślubie podał jako matkę właśnie Franciszkę. Nie wiadomo, czy była dla niego dobrą opiekunką, czy kochała go jak własne dziecko. Macocha kojarzy się ze złym traktowaniem, ale nie jest to regułą. Trzeba pamiętać, że w tamtych czasach rolnicy nie mieli łatwego życia, podobnie ich dzieci - dzieciństwa. [Te rozważania są błędne, z powodu wymienionego wyżej - Ludwik był synem Franciszki z Szydłów, a nie Rozalii (dop. 18 maj 2012)]

Ludwik został sierotą, kiedy najpierw utracił macochę [matkę! Franciszka była jego matką, a nie macochą (dop. 18 maj 2012)], a potem, w 1844 roku, ojca [chodzi o prawnego ojca, bo nie wiadomo, kto był faktycznym, biologicznym (dop. 18 maj 2012)]. Był wystarczająco duży (miał około 13 lat), aby móc pracować na gospodarstwie, więc może został przygarnięty przez kogoś z krewnych lub znajomych w charakterze parobka (ludzie nie byli na tyle bogaci, aby móc sobie pozwolić na bezwarunkowe przyjęcie jeszcze jednej "gęby do wykarmienia", a już szczególnie dorastającego chłopaka, który potrzebuje dobrego odżywiania). To młodsze rodzeństwo Ludwika potrzebowało lepszej opieki (Franciszek i Wiktoria).

Młody chłopak uczył się rzemiosła bednarskiego - może nawet już wcześniej, od starszego brata, Piotra. Na pewno w roku 1852 utrzymuje się Ludwik właśnie z bednarstwa. Jako że ojciec miał dużo dzieci, to Ludwikowi mógł się trafić tylko mały kawałek ziemi, albo nawet wcale. Dlatego w Broku głównym jego źródłem utrzymania jest bednarstwo (chociaż muszę to jeszcze sprawdzić w innych aktach z Broku).

26 stycznia 1852 roku w Broku Ludwik Mariański poślubia prawie osiemnastoletnią pannę, Katarzynę Macioch, córkę Dominika Kajetana i Antoniny z Godlewskich. Pierwszym świadkiem jest brat Ludwika, Piotr. Katarzyna uzyskała ustną zgodę rodziców na małżeństwo, natomiast Ludwik otrzymał pozwolenie Rady Familijnej w formie uchwały.

Młodzi zamieszkali w swym rodzinnym Broku i tutaj przychodziły na świat ich dzieci. Nie znam jeszcze szczegółów na ten temat. Wiem, że w 1863 (23 stycznia) urodził się mój prapradziadek, Antoni. Pozostałe dzieci Mariańskich to: Marianna (prawdopodobnie najstarsza), Franciszek, Józef (ur. 1865), Ambroży (ur. 1872) oraz Aleksander (ur. 1876).

Myślę, że rodzina Mariańskich przebywała w Broku (lub okolicach - może Orło?) do lat 70. XIX wieku. Wtedy to pojawiła się możliwość zakupu taniej ziemi na Wołyniu, a w 1877 roku uruchomiono Kolej Nadwiślańską (jej budowę rozpoczęto w końcu 1874 r., zakończono 24 lipca 1877 r., uroczyste otwarcie nastąpiło 17 sierpnia). Kolej prowadziła z Mławy przez Warszawę, Lublin, Chełm do Kowla. Sądzę, że właśnie po roku 1877 Mariańscy udają się w podróż. Najpierw, zapewne konno, wozem, na stację Warszawa, a później pociągiem aż do stacji końcowej Kowel. Ciekawe, ile czasu mogła wtedy trwać podróż kolejowa Warszawa-Kowel?



Poprawiony: piątek, 18 maja 2012 12:57  

Licznik odwiedzin

Dzisiaj2
Wczoraj8
Wizyt w tygodniu16
Wizyt w miesiącu21
Łącznie31042

Czy wiesz, że...

Nazwisko Nowosad pochodzi od nowo + sadzać (= nowoosiadły).

Nazwę osobową Nowosad odnotowano na terenie Polski w 1545 roku.
W moich badaniach nazwisko Nowosad spotkałam w parafii prawosławnej Chełm w 1892 roku.